Apostoł Niemiec

5 czerwca Kościół wspomina św. Bonifacego- Winfrida, zwanego Apostołem Niemiec.

Bonifacy urodził się zapewne między rokiem 672 a 675, natomiast znana jest dokładna data śmierci- 5 czerwca 754. Pochodził z Wessex, wskazuje się co najmniej dwa miejsca jego narodzin. Wychowywał się w klasztorach w Exeter i Nersling. Zdecydował się zostać mnichem benedyktyńskim, Bonifacy to jego imię zakonne. Posiadł gruntowne wykształcenie i został nauczycielem a potem zwierzchnikiem szkoły klasztornej w Nersling. Przyjąl też święcenia kapłańskie. Następnie wyjechał na misje do Fryzji, które jednak przyniosły mierny efekt a następnie, po odrzuceniu wyboru na opata rodzimego klasztoru, odwiedził w 718 roku Rzym. Stamtąd został posłany przez papieża Grzegorza II na misje do północno-wschodniej części Królestwa Franków. W większości nie były to już w zasadzie tereny pogańskie, więc głównym zadaniem Bonifacego było umocnienie tam pozycji chrześcijaństwa i zorganizowanie administracji kościelnej. Sam jednak chrzcił jeszcze setki pogan. Do Rzymu wrócił z raportem dla papieża i po sakrę biskupią. W swojej pracy miała poparcie Karola Młota i jego nasyepców oraz klasztorów angielskich, które chętnie przysyłały mu mnichów do pomocy. Założył 4 biskupstwa, jedno z nich, w Salzburgu, było biskupstwem misyjnym dla Słowian oraz klasztory benedyktyńskie. Jako legat papieski zwoływał synody i uporządkował chaos organizacyjny w administracji kościlnej na terenach podległych dynastii frankijskiej. W roku 732 został arcybiskupem Germanii ale nadal pragnął pracy misyjnej, dlatego powrócił w roku 753 do Fryzji i tam w roku następnym poniósł śmierć męczeńską. Jego ciało znajduje się w Fuldzie. Tam też, u jego grobu, tradycyjnie zbiera się episkopat niemiecki powodując zapewne obecnie intensywne wirowanie szczątków świętego zarówno w fuldyjskim sarkofagu, jak i w rozrzuconych po Europie relikwiarzach.

Udostępnij na:

One comment:

  1. „Tam też, u jego grobu, tradycyjnie zbiera się episkopat niemiecki powodując zapewne obecnie intensywne wirowanie szczątków świętego zarówno w fuldyjskim sarkofagu, jak i w rozrzuconych po Europie relikwiarzach.”
    Cóż, na pewno nie tylko on w grobie się przewraca – widząc co jego „następcy” wyprawiają z dorobkiem Kościoła.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *